Over maïs gesproken!

HORENDONK - WOUW - Een grote groep Belgische en Nederlandse boeren was onlangs bijeen op een maïs- en gras demo-locatie langs de Antwerpseweg te Horendonk (B). Onze correspondent ging even ter plaatse kijken, maakte enkele foto’s van maisrassen, grassen en de deelnemers aan de ‘fytosanitaire bijscholing’. Een dag later was de melkveehouders-familie van der Steen uit Wouw gastheer voor een groot aantal West-Brabantse boeren die (in drie groepen) naar het proefveld met twaalf maisrassen kwamen kijken. 

De firma Mulders uit Oudenbosch, in de sector een bekende leverancier van ruwvoeders, presenteerde niet alleen de groeiresultaten van verschillende maïsrassen maar ook een druppelsysteem voor de maisteelt. Met dat ondergrondse druppelsysteem krijgen de planten heel gericht voedingsstoffen wat de groei bevordert, de kosten minimaliseert en ook nog eens het milieu spaart. Tijdens de voorlichtingssessie werd door Mulders Oudenbosch ook ruim aandacht besteed aan inkuilmanagement omdat dat van belang is voor het behouden van de voederwaarde. Denk daarbij dan aan het gewicht van de grond op de kuil, voldoende tijd voor de shovelwerkzaamheden en de conserveermiddelen voor de ingekuilde maisvoorraad.

Het informatieve en sociale aspect werden mooi gecombineerd. De deelnemende boeren lieten zich de barbecue tussen de middag goed smaken.

Rantsoen

Ruud Mulders nam de tijd om onze correspondent (en daarmee ook de lezer) wat meer over de maisteelt te vertellen. Ruud: “Mais is onderdeel van het dagelijks rantsoen van (melk)koeien. Koeien eten namelijk een berekend rantsoen met krachtvoer en ruwvoer (zoals mais). Mais is een energie-gewas dat bepalend is voor een goede melkopbrengst en dus het rendement van de (melk)veehouder. Elk najaar staan boeren voor een keuze voor het volgende teeltseizoen. Hun vraag: welk ras past bij mijn grondsoort (zandgrond, klei) en gemiddelde vochtigheid (droge of natte percelen)? De keuze van de boeren wordt bepaald door eerdere ervaringen met een bepaald maisras (vroeg of laat ras, goede groei), ervaringen met de leverancier (Syngenta, Eurocorn, Limagrain etc.) en natuurlijk de prijs van het zaadgoed. Hoe zwaarder de maiskolf, hoe meer energie het voor de koe oplevert. Van een scorekaart zijn de resultaten uit het verleden af te lezen. De mix van diverse praktijkervaringen en meetbare gegevens verklaart waarom de veehouders tot verschillende keuzes komen.”

Hakselen

Terwijl de boeren met elkaar de kolven keuren, horen we een maishakselaar door een maisveld rijden. Hé, is dat niet wat vroeg? 

Ruud: “Vroeg maar met een reden. Sommige veehouders zijn door hun, in het najaar van 2023 ingekuilde mais heen. Die hakselen deze dagen meerdere rijen maïs weg om die direct te gebruiken als smakelijk diervoeder. De rest wordt later dit najaar ingekuild”

De leek valt op dat de mais er goed op staat. Klopt dat beeld? 

Ruud: “Boeren die begin mei, ondanks de extreme regen, mais hebben gezaaid in de natte grond hebben daar in veel gevallen de rekening voor betaald. De natte percelen zijn kapotgereden en dat is helaas ook zichtbaar bij het gewas en de verwachte opbrengst. Boeren die met zaaien hebben gewacht tot juni zijn, vooral dankzij het goede zomerweer (veel zonlicht, voldoende warmte en regelmatig regenbuien) tot nu toe goed weggekomen. Zij hebben de meeste kans om een goede maisoogst binnen te halen.”

Wanneer is dan de maisoogst optimaal? 

We vragen dat bij meer mensen na en noteren dan: Het DS gehalte kan bij hoge dag- en nachttemperaturen en een vochtige bodem zomaar 1% per dag stijgen. Als het droge stof (DS) gehalte van de snijmaïs van een volledig afgerijpte maiskolf tussen 36-38% ligt is het kwaliteits optimum bereikt. De kolf en plant is dan voor de koeien goed verteerbaar en smakelijk. Als de mais vers, fris en gezond is melkt het ook lekker (volgens insiders). Tevens is dan de kans op broei in de kuil en verlies van perssap minimaal. De loonwerker moet dus precies op tijd gaan oogsten. Dat verklaart dan ook gelijk de hoge werkdruk voor de loonwerkers in deze herfstmaanden. Petje af voor deze mannen! 

Intussen wordt zichtbaar aan de onderste kolven gesnoept. Onbedoeld voeden de boeren ook het wild.

Met bovenstaande informatie kijkt de lezer voortaan net even anders naar de vele maisvelden, maiskuilen en de van vroeg tot laat oogstende loonwerkers met hun hakselaars in West-Brabant en de Belgische grensstreek.