Koninklijke Onderscheidingen als waardering
REGIO WOUW - In het verspreidingsgebied van De Krant zijn vier inwoners recentelijk onderscheiden voor hun bijzondere verdiensten voor de samenleving. Wij hebben hen benaderd voor een interview. Drie inwoners stemden hiermee in. U treft in deze editie de afgenomen interviews aan. Natuurlijk feliciteren wij alle onderscheiden inwoners van de gemeente Roosendaal met hun lintje. Het is een bekroning voor hun onbaatzuchtige inzet!
Harrie Schalken
Harrie Schalken benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. Voorafgaande aan Koningsdag 2026 werd Harrie Schalken volkomen verrast in zijn eigen grafisch museum te Wouw. Terwijl hij voor twaalf suppoosten van CUMAWO een rondleiding verzorgde, stapte onverwacht de Roosendaalse burgemeester Mark Buijs (met ambtsketen) het museum binnen. Niet alleen de burgemeester kwam binnenlopen maar ook een groot aantal uit Limburg overgekomen familieleden.
Eerste reactie van Harrie: “Is die man hier op het verkeerde adres?" Al snel bleek dat meerdere mensen de moeite hadden genomen om een A4- voordrachtformulier in te vullen en/of te ondersteunen. Een blijk van waardering dus voor de vele rollen die Harrie in en rond Wouw nog altijd vervult en heeft vervuld. Wie kent hem niet als bevlogen en inspirerende oud-leraar Nederlands van de lerarenopleiding aan de Hogeschool Zeeland, als directeur van het Grafisch museum “In den Groenen Zonck”, als graficus met een passie voor grafisch erfgoed, de drukkunst en het grafisch ambacht, als exposant bij vele kunstmanifestaties in en rond Wouw, als lid van de plaatselijke verenigingen zoals de leesclub en poëzieclub …….en nog veel meer!
Harrie toont enkele dagen later met enige trots de doos met versierselen en de toelichting behorende bij de uitgereikte Koninklijke onderscheiding. Harrie: “In mijn studententijd was ik een rooie rakker en Republikein. Destijds zou ik mogelijk gezegd hebben “Hou ‘m maar”. Maar nu ik wat ouder ben (79) ben ik milder geworden en voel ik mij gewaardeerd door de samenleving en de mensen die de aanvraag hebben ondersteund. Het is voor mij en mijn omgeving leuk maar ….ik ga nu niet naast mijn schoenen lopen hoor!”. Een dik verdiende onderscheiding dus.
Piet Backx
Piet Backx is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Als we Piet Backx (72) benaderen voor een interview reageert hij direct positief. Dat hadden we ook niet anders verwacht. Piet is namelijk een man die communicatie en verbinding hoog in het vaandel heeft staan. Onze eerste vraag. Nog reacties gekregen op het ridderschap? Piet: “Ik heb tientallen positieve reacties van oud-collega’s, kennissen, familie en vrijwilligers mogen ontvangen. Bij de uitreiking in mijn tuin waren (heel verrassend voor mij) naast meerdere familieleden ook directieleden van Heijmans (mijn vroegere werkgever) en verzekeraar Univé aanwezig. Alles bij elkaar zo’n veertig personen. Burgemeester Mark Buijs had ik een kwartier daarvoor, tijdens de uitreiking van de Koninklijke onderscheiding aan Sjef van Delft, nog even kort gesproken. Hij zei bij mijn vertrek nog “We zien elkaar nog wel een keer”. Niet wetende dat hij wat later ook bij mij zou langskomen!”.
Waardering of...? Piet: “Ik zie het als een blijk van waardering, niet alleen voor mij maar zeker ook voor iedereen met wie ik als vrijwilliger heb samengewerkt. Liever blijf ik op de achtergrond maar op zo’n moment lukt dat natuurlijk niet. Deze onderscheiding draag ik op aan mijn echtgenote Marlies en mijn ouders. Marlies heeft mij namelijk altijd veel ruimte en tijd voor vrijwilligerswerk gegund. Mijn ouders waren in Nispen ook altijd heel betrokken bij de samenleving en voor mij een voorbeeld.
Werkt het ook stimulerend? Piet: “Het stimuleert mij zeker om met mijn vrijwilligerswerk voor het parochiebestuur de Sint Lambertuskerk, voor de stichting Icoon van Wouw en de Lionsclubs door te gaan. Ik doe en deed het altijd met veel plezier zoals de stichting Carnaval Paplaand en het schoolbestuur van De Stappen in het verleden. Ik ben een man die graag zaken aanpakt die beter kunnen. Naast mijn toenmalige fulltime functie als landelijk directielid van Heijmans Infra (70+ uren) ben ik jarenlang regiovoorzitter van Bouwend Nederland, afdeling Zuid (Brabant, Zeeland en Limburg) geweest. In goede samenwerking met Maxime Verhagen, (voorzittter algemeen landelijk bestuur, waar ik ook lid van was), werkte ik een paar avonden per week aan de centralisatie en reorganisatie van de regio Zuid en Bouwend Nederland.”
Het resultaat? Piet: “In drie jaar van dertien matige naar vijf goed functionerende afdelingen. Bij mijn afscheid ontving ik het ere-voorzitterschap van Bouwend Nederland. Mooi, maar mijn drijfveer was het realiseren van een noodzakelijke verandering binnen Bouwend Nederland. En die is gerealiseerd!”
Afsluitend, heb je nog een bijzondere klus onder handen? Piet: “Ja hoor. De restauratie van het Icoon van Wouw is in volle gang. In 2030 moet dat zijn afgerond. We liggen goed op koers (financieel en bouwtechnisch) dankzij de goede samenwerking met de firma’s Jobse en Nico de Bont. Maar ook dankzij de inzamelingsacties vanuit het stichtingsbestuur van het Icoon, subsidies en legaten die we hebben mogen ontvangen en (dat mag ik beslist niet onvermeld laten) de toezeggingen vanuit de Roosendaalse politiek. Ik reken op hen, zij kunnen ook op mij rekenen!”
Sjef van Delft
Sjef van Delft is benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau. Als Sjef van Delft (op de ochtend voor Koningsdag) op verzoek van zijn echtgenote en een dochter gekleed in een colbert naar de koorrepetitie in Wouw vertrekt, weet hij niet dat daar rond 11.30 uur door burgemeester Mark Buijs een Koninklijke Onderscheiding op gaat worden gespeld.
Sjef: “Ja, ik was echt verrast toen de burgemeester maar ook de hele familie binnenstapte. Ik zie het als een bijzonder blijk van waardering. Ik ben er echt trots op en sta nu gevoelsmatig naast mijn vader die ooit ook een lintje heeft gekregen. Hij en mijn moeder deden veel vrijwilligerswerk. Ik heb het goede voorbeeld dus van huis uit meegekregen.” Sjef: ”Mijn eerste gedachte aan vrijwilligerswerk tijdens mijn jeugd is het "Driekoningen" zingen aan de deur. Met andere kinderen haalden we geld op voor de kerk en de missie. Met mijn huidige vrouw - toen nog mijn vriendin- werkte ik als vrijwilliger voor een stichting met een hobbyclub genaamd JEEP. Tijdens mijn studententijd in Nijmegen gaf ik als vrijwilliger taalles (volgens de Marxistische methode genaamd “Pedagogiek der Onderdrukten”) aan arbeidsmigranten uit Turkije en Spanje. Dat werd destijds in een lege kamer van het verder volle pension verzorgd. Als ik Turkse mannen taalles gaf, mocht je eerst je handen wassen met een geurige vloeistof. Pas na het drinken van thee kon de taalles beginnen. Als dank kregen wij een korte les in de Turkse taal! (Redactie: Glimlachend spreekt Sjef tijdens het interview vloeiend enkele Turkse zinnen). Gedurende mijn studententijd was ik coach van het damesteam en later ook penningmeester van de volleybalclub Brakkenstein."
Sjef van Delft vervolgt: "Toen ik in Wouw ging wonen en in Bergen op Zoom in een verpleeghuis werkte, werd ik bestuurslid en later penningmeester en nog later voorzitter van de Stichting Woonwagenwerk Bergen op Zoom (waarbij wij de belangen van de woonwagenbewoners ondersteunden en behartigden). Naast het werk in het verpleeghuis ben ik (nadat het woonwagenwerk gestopt was) lid geworden van de werkgroep Omgaan met Sterven en Rouwen. We organiseerden gespreksgroepen voor mensen die hun partner hadden verloren of die een kind hadden verloren. Ook organiseerden we thema-avonden waarvoor sprekers werden uitgenodigd. Na een start op plaatselijk niveau ontstond er later een (enigszins moeizame) samenwerking met de werkgroep Dood en Rouw uit Roosendaal. Ik heb in Bergen op Zoom gespreksgroepen geleid (steeds in een tweetal van begeleiders). Voor het samenwerkingsverband was ik een van de voortrekkers voor de organisatie van de thema-avonden. Verder ben ik 25 jaar secretaris van het verpleeghuispsychologen overleg Zeeland-Brabant geweest. Zo was ik ook (gedurende 10 jaar!) voortrekker van het Alzheimer Café in Bergen op Zoom.”
Als we inzoomen op de officiële informatie rond de toekenning van de uitgereikte Koninklijke Onderscheiding zien we ook vermeldingen van lidmaatschap en diverse bestuursfuncties bij het Lambertuskoor Wouw, Stichting Orgelfonds Wouw, lid/secretaris bestuur Vrienden van het Carillon en voorzitter van het regiobestuur van De Zonnebloem(regio Bernardijnen).
Wat zeker niet onvermeld mag blijven is een bijzonder initiatief (Samen Eten) van het echtpaar van Delft. Sinds 2017 bereiden zij 1x per maand thuis voor zes personen een lunch of driegangendiner. De deelnemers zijn daarvoor via de Zonnebloem Afdeling Wouw aangemeld.
Sjef en echtgenote afsluitend: "We proberen zo mensen met elkaar te verbinden. Maar we ervaren door het vrijwilligerswerk ook een verrijking van ons eigen leven.”
