Hoe konden we hem vergeten!

ROOSENDAAL  - REGIO - Met enige regelmaat reageren lezers van De Krant gevraagd of ongevraagd op gepubliceerde artikelen. Na het verschijnen van de augustus-editie ontvingen wij van de heer Jack Hopstaken uit Roosendaal aanvullende informatie over enkele voormalige Roosendaalse bakkers waaronder bakker Dijkers op de markt en beschuitbakker Beijsens in de Molenstraat. De Nispense bakker Rikske van Wezel was ten tijde van de bouw van de wijk Kroeven een pionierende bakker. Nieuwe klanten kregen van deze bakker een gratis krentenbrood (tot groot ongenoegen van de voorzitter van de bakkersvereniging “want dat kon natuurlijk niet”).

Het verhaal over deze voorzitter, de Roosendaalse bakker P. Buijs (waar Jack Hopstaken in de jaren zestig ruim 8 jaar voor heeft gewerkt) willen wij de lezers van De Krant zeker niet onthouden. Het bakkersbedrijf van P. Buijs & Zn was gevestigd in de Achterstraat/Raadhuisstraat 62. Bakker Paulus Buijs, destijds de grootste bakker van Roosendaal, was niet alleen een hele bekende bakker van worstenbrood, maar ook voorzitter van de Roosendaalse bakkersvereniging. Hij maakte zich sterk om supermarkten geen brood te laten verkopen. Hij kon deze “broodroof” echter niet verhinderen. Wat hem als voorzitter wel lukte is het instellen van een vakantieplanning voor de Roosendaalse bakkers. In twee groepen gingen de bakkers drie weken dicht. Zo kon iedere bakker (van de 26 bakkers die Roosendaal destijds rijk was) zijn vaste klanten behouden.

Gelukkig stond bakker Buijs er niet alleen voor. Zijn vrouw runde met haar dochter de winkel. Een zoon was in de ochtend in de bakkerij aan het werk en ging vervolgens “op de baan” brood aan huis bezorgen. Naast bakker was Buijs ook duivenhouder. Hij hield zijn duiven achter de meelzolder. Met enkele ondernemers uit de straat was hij daar, op maandagen, te vinden tijdens het “duivenmelken”. Het Roosendaal’s nieuws werd natuurlijk ook besproken.

Over worstenbrood gesproken: Bakker Buijs maakte in de zestiger jaren rond elke kerst en jaarwisseling zo’n 15.000 worstenbroodjes! Jack: “Dat was hard en lang werken.” We begonnen de 23e december om 06.00 uur en waren de volgende dag (zonder pauze!) pas net voor de nachtmis rond 23.30 uur klaar.” Ook Jan Buijs (de broer van Paulus Buijs) hielp mee. Voor de worst gebruikte bakker Buijs zijn vier geslachte varkens die hij in het vroege voorjaar als big had gekocht en vervolgens achter het huis had vetgemest met biggenmeel, oud brood en etensresten uit de eigen keuken. Het varkensvlees werd verwerkt tot worst, het kopvlees tot zult en van het varkensbloed werd eigenhandig bloedworst gemaakt. De varkenspoten verdwenen in de erwtensoep. Jack: “Nooit meer zo’n lekkere zult en bloedworst gegeten!”. 

De aanvankelijk met briketten gestookte oven is later omgebouwd tot een olie gestookte oven.

Jack Hopstaken bleek goed op de hoogte te zijn wie van de genoemde bakkers in het artikel een echte warme bakker was en wie fabrieksbrood verkocht. We gingen met hem ook even bij het pand van zijn oude werkgever kijken en maakten een foto voor de entree van de winkel en de woning. Boven het voormalige winkelpand bleek zelfs de naam van P. Buijs & Zn nog zichtbaar. De letter P verwijst naar bakker Paulus Buijs (geboren 1848) of zijn vader bakker Pieter Buijs. De laatste bakker Paulus Buijs was een vrolijke man met principes, een sterke kerel en noeste werker. Zijn laatste levensjaren (tot 2004) verbleef hij in De Brink. Anno 2025 is hij nog niet vergeten.