Begrazing door schapen of grasmaaien?

ROOSENDAAL - Terug van weggeweest. De afgelopen jaren is de schaapskudde weer in de woonwijken van Roosendaal en in de dorpen te vinden. In ieder geval in enkele Roosendaalse wijken zoals Weihoek en Tolberg en in Wouw tref je met enige regelmaat de oranje schrikdraad hekwerken aan rond gemeentelijke groenzones. Waarom is men hiertoe overgegaan?

Het past in de trend van ecologischer en goedkoper. En schapen komen op begroeide en/of natte locaties waar je met een motormaaier minder makkelijk bij kunt komen. Helemaal van deze tijd dus. Het natuurlijke begrazen door schapen start begin april en eindigt eind november. In die periode wordt er drie keer een aantal schapen uitgezet. In april kort, in de zomer intensiever en in het najaar ter afsluiting van het groeiseizoen nogmaals.

De schapenhouders

We zochten contact met de schapenhouders familie van Van Driel landschapsbeheer en van Driel Solar Grazing uit Oudemolen. Zij hebben met hun kudde schapen recent het groen rond de Tolbergvijver “gemaaid”. De familie van Driel (vader John, moeder Claudia en zoon Luc) is al meer dan 35 jaar actief in de schapenhouderij en sinds 2009 in landschapsbeheer in de vorm van begrazing. Onze eerste vraag: hoe groot is jullie kudde? Onze tweede vraag: waar verbleef de kudde afgelopen winter? Onze derde vraag: waar kunnen we je schaapskudde binnenkort nog meer aantreffen?

Begrazing Locaties

Van Driel heeft meer dan 5000 schapen die in kuddes (van 225) op verschillende locaties in de regio (Kalmthoutse heide, Wouw, Huijbergen, Roosendaal) worden ingezet om de gemeentelijke groenzones op een natuurlijke wijze kort te houden. Dit wordt landschapsbeheer genoemd. Schapenbegrazing stimuleert namelijk zowel de ecologie als de biodiversiteit van een gebied. In de wintermaanden staat de kudde nabij en in het bedrijf te Oudemolen. Delen van de kudde schapen zijn ook te vinden onder en rond zonneparken. Aha, de schapen bij het solarpark langs de A58 bij Etten-Leur waren dus van Van Driel.

Jaarrond
Schapen houden: hard werken! Tijdens een reis naar Australië (een echt schapenland!) heb ik het nationale wolmuseum in Geelong bezocht en toen met stijgende verbazing gelezen hoeveel uur je jaarrond met een enkel schaap in de weer bent. Is dat hier ook zo? Van Driel vertelt: 365 dagen per jaar en 24/7 zijn we met de kuddes aan de slag. Daarover later meer.

Natuurlijke bemesting 

Niet iedereen is blij met de schaapskudde. Vooral niet als je met je hond meerdere dagen van een mooie uitlaatzone wordt buitengesloten. Nadat het afgezette gebied rond de Tolbergvijver weer is opengesteld is het (zeker in de zomer!) niet prettig vertoeven op het kortgevreten gras. De achtergelaten zwarte mestballetjes van de schapen geuren nogal en blijven ook nog geruime tijd aan je schoenen plakken. Vooruit dan maar; het scheelt weer zon aanbiddende recreanten die zwerfvuil achterlaten! Alhoewel; sommige mensen leggen hun strandlaken gewoon op het zwaar bemeste grasveld neer. “Natuurlijk recreëren” zullen we maar zeggen.

Hoe reageren omwonenden en passanten op de rondtrekkende schaapskudde? Ik spreek enkele jonge moeders en vaders en een passerende oppas-oma die met kleine kinderen de schapen zien grazen. “Puur natuur in de buurt”, hoor ik een van hen zeggen. “Altijd beter dan een lawaaiige motormaaier” is een andere reactie. De kleinste kinderen kijken stil van een afstandje toe. Die beesten zijn toch wel groot als je zelf nog klein bent!

Zwart schaap

In de Roosendaalse schaapskudde is ook een zwart schaap zichtbaar. Is dit nu een ram of gewoon een schaap? “Een dame”, vertelt Luc van Driel. De heren (rammen genoemd) lopen van september tot en met december in de kudde. 

Er valt nog veel te vertellen over de schaapskudde. De schapen moeten het gras kort houden, in mijn verhaal; een volgende keer meer over het (onder)houden van een schaapskudde.