Het icoon van Wouw beklommen

WOUW -  Uit allerlei windrichtingen is, vanaf grote afstand, de toren van de Lambertuskerk van Wouw zichtbaar in het West-Brabantse landschap. Een best wel hoge toren dus. Dat merk je pas echt als je de toren kunt beklimmen. Dat was mogelijk op de laatste zondag van oktober. Tweehonderdzevenentwintig treden. 

Wij waren niet de enige beklimmers. Er stond bij binnenkomst in de kerk al een rij mensen op de begane grond en onderweg stonden nog groepjes mensen te wachten om verder omhoog te klimmen of weer naar beneden te lopen. 

Via een smalle wenteltrap kwamen we eerst uit bij het dak van kerkruimte. Hier konden we via een houten constructie overheen lopen. 

Na een korte (adem)pauze klommen we verder omhoog en kwamen uit bij drie enorme klokken, bekend van het mooie geluid dat de klokken bij allerlei gelegenheden over Wouw en omgeving uitstrooien. Je schrikt je trouwens rot als plots de kerkklok een kwartier aangeeft. Wat een opdoffer voor je oren.

Uitzicht

Na het beklimmen van een houten trap stonden we in de torenspits. Op zo’n 45 meter hoogte was de grote naar buiten gestoken Nederlandse vlag licht wapperend zichtbaar. Het zicht op de klokken en het zicht op Wouw en omgeving in diverse richtingen was de moeite van de beklimming meer dan waard.

Lokale geschiedenis

Terug op de begane grond bezochten we ook de tentoonstelling in de Lambertuskerk. Een groot aantal historische foto’s gaf de bezoekers een beeld van de kerk voor de oorlog, van de grotendeels vernielde kerk direct na de bevrijding en tot slot foto’s van de herbouw. Terecht dat (bouw)pastoor Wolters bij deze tentoonstelling ook in beeld was. Want er is na de oorlog veel denkkracht, werklust en geld gestoken in dit bijzondere gebouw, terecht het icoon van Wouw genoemd.