Brabants boekske en Moedertaol-praot: Ouwer worre, ‘t is wa!
Algemeen‘W’emmen ‘r ammel last van: Ouwer worre. D’n jinne wa mjeer as d’n aandre. Ennegte daoge geleeje bekróóp mijn ’t idee om daor ’n gedichje óver te schrijve. Da stuur ik oe bijgaond toe! Meschient kund ‘r wa mee! Oudoe en nog n’ schwònen aoved.’ Dat schreef Toine Nooijens me.
Natuurlijk kan ik daar wat mee! En u als lezer toch ook, hoop ik. Vandaar dat het grootste deel van deze rubriek bestaat uit het zoveelste mooie gedicht van Toine.
OUWER WORRE…
Ik waar zo jong nog toentertijd, mee vúr mijn ‘n lang leeve.
Ik barstte van de energie; kon jil de wereld aon!
Mee grwòte stappe staampte ik dur al die goeie jaore
en aar ‘r glad gin èrreg in, hoe rap de tijd kan gaon.
‘t Gong mijn mjistentijds bèst góed, al zaat ‘t soms wa teege.
Ge kent da wel: ‘t Líep nie sjuust, zoa ge gèren aar.
Dan knikte ‘s en slikte ‘s; da wòrde bij ‘t leeve.
Dus gongde gaauw wir dur, daor waor da ge gebleeve waar.
Ge kreed ‘n baon nor oewe zin. Oe toekomst waar verzeekerd!
Soosjaol kwaamde wòk niks tekort; meschient wel wa te druk.
‘n Líeve vrouw kóós oe – nie te gelwòve – as eur partner.
‘t Viel nie aaltij mee, mar durgaons kende veul geluk!
Mar impersaand vervlóóg de tijd; de jaore klomme stiekem.
Injees aarde de middelbaore leeftijd al berekt.
Vurda ge ‘t wies, kwaam Abraham ‘n daggeske logeere
en voelde, dad oe leevesdraod langsaom wier uitgerekt.
Oe riempels ware góed te zíen en grijs kleurde oe aore.
Mar gienderwijd ríep oe pesjoen; jil efkes nog te gaon.
Ge wier steeds stijver en oe lijf leek lang niemer zo soepel
en op n’n dag zaate gwòn thuis… ‘t Wèrrek waar gedaon!
De kwoltjes kreede nou vort zelf, dur oudjes brjeed besspróke.
Zo wòk de pentjes, hier en daor, mar mjistal óveral
en soms wierde geconfronteerd mee veul èrgere dienge.
Dan leek oe lijf oe vijaand, as ‘n nie te breeke val!
…Mar olde dan de taggeteg of mjeer, mee pijn en moeite
en lig vort al oe wel en wee op sleeves völlekskaar,
gao dan gwòn zitte, zucht ‘s díep en wòrd oe eige dènke:
“Ik wies echt nie, dad ouwer worre zo vermoeiend waar”!...
Etten-Leur, 14-15 September 2025.
Toine Nooijens.
Brabants boekske 2026
Nadat op 30 september 2025 het thema van de Boekenweek bekend werd gemaakt (Mijn generatie), heb ik gekozen voor Van onzen ouwer als titel voor het Brabants boekske 2026. Let wel: ouwer betekent hier: leeftijd. Ik nodig u van harte uit om deel te nemen.
Op advies van de onafhankelijke jury is besloten over te gaan tot twee Willem Ivenprijzen, namelijk een voor proza en een voor poëzie. U mag dan ook tweemaal deelnemen, een keer met een verhaal en een keer met een gedicht. Dit is de komende vijf jaar mogelijk door een gulle bijdrage van Minerve Pers, de uitgeverij die financieel garant staat voor het Brabants boekske.
Uw bijdragen dienen te voldoen aan bepaalde eisen. Om te beginnen moeten ze echt beantwoorden aan het thema. En ze moeten geschreven zijn in een Noord-Brabants dialect. De redactie let ook op kwaliteit: verhalen of gedichten die van onvoldoende kwaliteit zijn, kunnen afgewezen worden.
Een verhaal mag maximaal 800 woorden beslaan, een gedicht mag niet groter zijn dan een A4-tje. De tekst moet worden aangeleverd in het lettertype Times New Roman, lettergrootte 12. Geen vet of cursief gebruiken s.v.p. U mag slechts één bijdrage per categorie aanleveren; een tweede verhaal of gedicht is niet toegestaan, ook niet als u dat aanbiedt onder pseudoniem.
Uw bijdragen moeten uiterlijk 14 december 2025 per e-mail ontvangen zijn op het adres luysterburg01@gmail.com of per brief op het adres: Jan Luysterburg, De Acacia 33, 4631 DB Hoogerheide.
Wanneer uw bijdrage(n) door de redactie worden beoordeeld als kwalitatief voldoende, ontvangt u een gratis exemplaar van het boekske. Meedoen dus!
