De Ette-Leurse wet van Murphy

Beste dialectliefhebbers,

Kent u de wet van Murphy? Wanneer het op een gegeven moment tegenzit, dan is de kans groot dat het blijft tegenzitten. Ook als u deze wet (nog) niet kende, zult u er zeker wel eens mee te maken gehad hebben.

Toine Nooijens, de dichter/schrijver/troubadour uit Etten-Leur, weet hier in elk geval alles van. En hij heeft er een gedicht over geschreven. Een gedicht, waar ik u graag van wil laten meegenieten.

WÒK GOEIEMORGE!...

Ge stapt uit bed en stwòt oe tjin. Gelijk zedde klaorwakker.

Ge strompelt kreunend nor de douche. D’r is niks aon te zíen.

De pijn verbijtend, wast oe eige. Da begien wel lekker!

Wa kwaoilijk pakt oe bril, mar die glijd aachter ‘t wasmechíen.

‘t Kos veul tijd, mar eindlijk ed ‘m dan toch trug gevonne.

Ge zet ‘m op… Ij is zó vet, da ge’r gin fluit dur ziet.

Dus poetse, wir wa tijd verspult; dan kunde buite kijke.

Da kan ‘r bèst wòk nog wel bij: ‘t Reegent, dad ‘t giet!

Oe kljeere. Wad ‘n raamp! Did óverem miest mwòi twee knwòpkes.

Die sokke staon nie bij oe broek. Waor vind ‘n aander paor?

De veeter van oe schoen knapt. Shit, da’s echt om op te schiete.

Nao veul gefoeter en gevloek, bende dan eindlijk klaor.

Ge lot oe bed onopgemokt. G’è nou oe tijd ard nwòdeg.

Jist schère. Jammer dan, gè’t ‘m nie aon de strwòm geleed.

Nou, dan mar nie. ‘n Lichte baord ziede bij gèf wa manne.

Dad is schent tiggesworreg mode; trendy, zogezeed.

Mee twee treeje gelijk vliegde de trap af; miest de lèste.

Ge knalt teege de muur op. “Au”, da’s al. Gin tijd vur mjeer.

De yoghurt is op, ziede en de kès wòk; glad vergeete.

Dan mar twee drwòge crackers. Da’s wòk nie d’n jiste kjeer!

Waor zen die autosleutels nou? Ge zul ‘t wòk nwòit ljeere!

Ah, ierzo! Nou, D’n auto stao gelukkeg vur de deur.

Ge rijdt te ard, schiet dur ‘t rwòi. Gin bonne, meude wòpe.

Ge bent ‘r! Rap nor binne nou. Op nul staod oe umeur…

Zwaor ijgend, rende nor oe plek. D’n baos staod al te waachte.

Ge voeld oe eige rot, nou al stikmoei en van de leg.

“Wòk goeiemorge”, zegt ‘m vals en kekt op z’n orlózie.

“Ge ben gèf laot vandaog,… awir” en zwijgend lwòpt ie weg!...

Wilrijk, 6 November 2024.

Toine Nooijens.

SCHRIJFT U MEE?

U heeft een unieke kans om gratis een verhaal of gedicht van uw hand gepubliceerd te krijgen in een boek, namelijk het Brabants boekske 2025. Van dat boek ontvangt u ook nog een exemplaar gratis. En u dingt mee naar de door velen fel begeerde Willem Ivenprijs (een prachtig, kleurrijk beeld van een haan, het lievelingsdier van de troubadour van de Peel die Willem Iven was; het beeld is ontworpen en vervaardigd door de internationaal bekende kunstenares Jenny Derksen).

Wanneer dit alles u wel aanspreekt, dan moet u zeker een verhaal of gedicht in uw eigen Brabantse dialect schrijven. Het verplichte thema is: Plat gezeed. De titel moet u zelf verzinnen. 

Uw verhaal of gedicht moet natuurlijk wel enige kwaliteit hebben (dit ter beoordeling van de redactie, die niet erg streng is in dit opzicht). Het moet beantwoorden aan het thema, en daar is de onafhankelijke jury van de Willem Ivenprijs wèl bijzonder streng op. Het moet geschreven zijn in een Noord-Brabants dialect. Een verhaal mag niet meer dan 800 woorden bevatten. Een gedicht mag niet uit meer dan 28 regels bestaan. Uw bijdrage moet uiterlijk 15 december 2024 per e-mail zijn opgestuurd naar het adres luysterburg01@gmail.com. Uw naam erboven en uw dialect eronder. Lettertype New Times Roman en lettergrootte 12. U mag het ook per post opsturen naar: Jan Luysterburg, De Acacia 33, 4631 DB Hoogerheide.

Doe uzelf en Brabant dit plezier!