Een (h)echt team verzet bergen (tomaten)!

MOERSTRATEN - De ervaring met uitzendkrachten uit Polen en Roemenië zijn vaak negatief (als je de verhalen in diverse Nederlandse kranten moet geloven). Zelf tref ik regelmatig uitzendkrachten aan tijdens de uren dat ze niet werken. Dan staan er mannen aan de waterkant van de Tolbergvijver of langs De Vliet te vissen, liggen er dames in het gras te zonnen en te chillen, wordt er gezwommen of wordt er relaxed groepsgewijs een biertje (en sterker) gedronken tijdens het barbecueën. 

Niet vreemd als je je realiseert dat deze uitzendkrachten er dan meestal al een lange werkdag op hebben zitten. Je moet ook even lekker kunnen ontspannen na een dag ingespannen hard werken. Eén ding is zeker: zonder deze uitzendkrachten staat (bijna) alles stil in Nederland. Hoe zit dat bij tomatenteler Peet Withagen?  Als we dinsdagochtend zijn bedrijf weer binnenstappen, zijn we weer een maand verder in het seizoen. Peet heeft met zijn team medewerkers een week met een all-time high weekrecord achter de rug: 240.000 kg tomaten geoogst, gesorteerd en transportklaar gemaakt. Dat moet buffelen geweest zijn of…? We spreken Peet in zijn bedrijfskantine. Onze eerste vraag stelden we tijdens zijn korte koffiepauze. 

Hoe staan de zaken er voor? Peet: “De afgelopen weken was het extreem mooi weer. Veel zonlicht dus terwijl de plantbelasting hoog was (red.: veel tomaten aan elke plant). De tomatenplant gaat dan een inhaalslag maken en dat resulteert in een extreem hoge productie. Dat is dan overal in tomatenland zo en dat zie je direct terug aan de fiks lagere kg-prijzen. Consumentenvraag kon aanbod niet bijhouden.”
Heb je dan voldoende medewerkers beschikbaar? Peet: “Ik werk al jaren met een mix van enkele vaste medewerkers die hier jaarrond werken en een team ‘vaste’ uitzendkrachten uit Polen en Roemenië die jaarlijks vanaf week 15 tot en met week 42 hier aan de slag zijn. De Roemeense medewerkers zijn de vervangers van meerdere Poolse medewerkers die elders lichter werk hebben gevonden in de logistiek.   Het draaien en dieven van de planten is namelijk best wel zwaar werk als de zon in het bovenste deel van de kas schijnt. Ook het werk van de plantenzakkers is best zwaar. Toch is iedereen elke dag gemotiveerd aan het werk en klaren we dagelijks de klus. Het verloop is minimaal.”

Wat doe je waardoor je mensen hier dit werk willen blijven doen?  Peet: “Zelf meewerken ‘als vliegende keep’ en vooraan staan als er problemen opgelost moeten worden! Er gaat elke dag wel iets mis. Dat kan zijn door een taalprobleem, doordat iemand iets vergeet of door een technisch probleem. Een voorbeeld: vorige week maandag hadden we 68.000 kg tomaten geplukt toen de as van de droger afbrak (red.: droogt de tomaten die uit de water transportband rollen). Met nog 50.000 kg te sorteren brak er toch iets van paniek uit. Enkele medewerkers zijn de tomaten uit het water gaan halen want te lang in het water liggen heeft een negatief effect op de kwaliteit. De overige medewerkers (die normaal zouden plukken) zijn gestopt en als alternatief werk blad gaan snijden, planten gaan draaien en dieven en planten laten zakken. Ik ben de as gaan demonteren en naar de plaatselijke smid gereden voor het laswerk. Na het terugplaatsen van de gerepareerde as zijn we om 14.30 uur weer opgestart en is de droger getest. Vanaf 15.00 tot 17.45 uur hebben we alsnog de resterende 28.000 kg tomaten geplukt. Iedereen wilde meehelpen om de achterstand in te halen en dat is gelukt! Ja, dan ben je wel gaar aan het einde van de dag. De volgende dag ben ik daarom taarten gaan halen. Vroeg er iemand: Wie is er jarig?  Niemand dus!   

Welke foto zou deze maand passend zijn? Peet: “Ik zou graag enkele medewerkers in de schijnwerper willen zetten. Maar een groepsfoto is natuurlijk ook een goed idee. Want we doen het samen! Dat is hier geen gemeentelijke slogan maar al jaren de dagelijkse praktijk. Dat levert een fijne teamspirit op. Aan het einde van elke vrijdagmiddag blazen we daarom altijd even stoom af met bier en zakken chips. Dat hoort er ook bij. Zelf ontspan ik door met mijn oldtimers bezig te zijn (Jeeps, oude landbouw trekkertjes). Maar het bedrijf eist toch wel het grootste deel van mijn aandacht op.” Dat zal De Krant lezers inmiddels wel duidelijk zijn.