Wat een rijkdom om dit te mogen doen

Na een aantal maanden opnieuw aan het werk te zijn gegaan als pedicure, besef ik me hoe ik het ongedwongen contact met mensen heb gemist. Als leefstijlcoach had ik altijd het idee dat ik mensen op weg moest helpen naar een betere, gezondere levensstijl. Ik kon deze “opdracht” maar moeilijk loslaten, niet om vermanend met opgeheven vinger te zwaaien maar om mensen de kans te geven met kleine veranderingen hun leven positief te veranderen.

Dus wanneer ik weer eens een tip, subtiel of minder subtiele hint gaf, merkte ik dat mensen hier helemaal niet op zaten te wachten. De les voor mij: “Alleen wanneer je uitgenodigd wordt om hulp te bieden, alleen dan bereik je mensen”. 

Dat betekent dat een coach aan de weg moet timmeren. Mensen moet triggeren en enthousiasmeren. Op sociale media mooie verhalen plaatsen om mensen over te halen tot het volgen van een traject bij jou. Dat ging me niet goed af, ondanks het inschakelen van coaches die mij daar dan weer mee hielpen. 

Ik werd daar uiteindelijk wanhopig van, het voelde als falen.

Vandaag luisterde ik naar een gesprek tussen Chiel Beelen en ademcoach Kasper van der Meulen. Coachingsvaardigheden zouden moeten liggen in het begeleiden van mensen maar liggen in uiterlijkheden. 

Het wordt voor mensen steeds moeilijker een goede coach te vinden omdat het begeleiden van mensen niet meer prioriteit heeft. De “betere coach” heeft een gelikt sociaal media profiel, is minstens drie keer per week zichtbaar en biedt een makkelijk quickfix aan die al vele honderden mensen heeft geholpen. 

Als iets er mooi uitziet dan wordt iets al snel voor waar aangenomen, dus worden mensen getriggerd hier ook in te stappen. 

En ondanks dat we als mensen heel goed weten dat niet alles is zoals het lijkt, werkt dit toch heel goed. Kijk maar naar de reclamewereld. Er wordt heel veel geld gestoken is het verleiden van mensen. En de wereld van AI (kunstmatige intelligentie) kleurt deze verhalen alleen nog maar mooier.

Het werk als pedicure heeft mij teruggebracht naar de werkelijke wereld waarin het contact met mensen ongedwongen is. Waarin ik nagels knip, eelt weghaal, zo goed mogelijk voetproblemen oplos en uitleg en advies geef over de gezondheid van de voeten en alles wat daarmee te maken heeft. 

Iedere keer kom ik in een andere wereld met mensen die me laten lachen, die me raken, die me verdriet doen, die me gelukkig maken, die me dankbaar doen zijn. En ik hoop dat ik ook voor hen meer beteken dan alleen een mevrouw die de nagels komt doen.

Anja van Dijk-Schulting