Melkveehouder Roel Koolen met vakantie

WOUWSE PLANTAGE - Het is juli, dus vakantietijd. Dat is ook in de wijken van Roosendaal zichtbaar. Auto’s worden volgepakt met vakantiespulletjes. Campers en caravans staan in de dagen voor vertrek op de oprit of op de parkeerplaats. In en rond de dorpen van Roosendaal hetzelfde tafereel. Met een duidelijk verschil. In Wouwse Plantage, Nispen, Essen, Huijbergen en Wouw zie je caravans en campers niet alleen vertrekken maar ook de (boeren)campings en camperplaatsen binnenrijden. En dat blijken er best wel veel te zijn. 

We wonen en werken hier in West-Brabant dus in een groene vakantie-achtige omgeving. En toch pakken velen hun spulletjes in en gaan op pad. Ook melkveehouder Roel Koolen en zijn gezin gaan met vakantie.
Een boer op vakantie? Kan dat?

We zochten Roel op en stelden deze vraag. Roel: “Ja hoor. Ik ken dat nog van vroeger. Mijn ouders gingen in de zomervakantie ook met het gezin op pad naar Center Parcs in België. Wij gaan nu met onze kinderen naar een klein dorp in Oostenrijk waar we ook onze wintersportvakantie doorbrengen. Het grote verschil met vroeger is dat je nu met je mobiele telefoon even met je waarnemers kan bellen. Bij ons zijn dat mijn moeder Ineke, vader Adrie en Jarno. Ik hoef eigenlijk weinig tot niets over te dragen. Alles loopt vloeiend door. Door het jaar heen maak ik trouwens bewust tijd voor activiteiten met Bernice en de kinderen. Je trof ons daarom dit jaar aan tijdens carnaval in Wouwse Plantage en recent tijdens de avondvierdaagse. Wij hebben zo als gezin een goede balans gevonden tussen werk en privé! Elke winter gaan we ook een weekje wintersporten in hetzelfde dorp in Oostenrijk waar we deze zomer ook verblijven. Tijdens de wintersport zijn we met ruim vijftig leden van de familie Mangelaars (ouders, kinderen, kleinkinderen, neven en nichten) op pad. We nemen dan het kleine dorp een beetje over. Heel gezellig!”

Bedrijfswaarneming. We interviewden deze keer ook Adrie, de vader van Roel. Hoe kijkt hij aan tegen het fenomeen “vakantievierende boeren”? Adrie heeft vroeger ook het melkveebedrijf even achter zich kunnen laten om elders een ontspannen vakantie te vieren. Hoe ging dat toen?  Adrie: “We hebben altijd tijd gemaakt voor een zomer- en wintervakantie met de kinderen. Destijds waren er geen mobiele telefoons. Wij waren niet direct bereikbaar. Ik belde daarom elke avond rond 19.00 uur vanuit de telefooncel om even bij te praten met Jarno. Dat gaf rust waardoor je lekker ontspannen op vakantie kon zijn. Maar voor alle duidelijkheid: niet elke boer kan of wil dat. Dat kan zijn omdat de zomer-oogstwerkzaamheden het niet toelaten of vanwege het feit dat sommige mensen helemaal geen behoefte hebben om erop uit te gaan. Ik geniet van de geur van het hooi in Oostenrijk en ben altijd geïnteresseerd in de wijze waarop ze daar met hun melkvee omgaan, de gehele winter binnen verblijvend in de stal en in de zomer in kleine aantallen grazend op de Alm.” Roel vult aan:” In Tirol zie je dat de boeren door hun werkwijze ook toerisme-bevorderend bezig zijn. Mensen zien daar een idyllisch beeld, maar dat is zeker niet ovetal zo.”

Op afstand toch nog betrokken? Als je per week zo’n 70 uur met je bedrijf bezig bent en levende dieren dag in dag uit verzorgt, dan is loslaten niet makkelijk. Wij vroegen Roel of hij met zijn hoofd toch bij zijn bedrijf is gedurende de vakantie. 

Roel: “Ik kan mijn dagelijks werk goed loslaten.” Jarno kent het bedrijf door en door omdat hij vroeger mijn ouders verving tijdens de zomer- en wintervakantie. Op hem kunnen we bouwen. Als er iets bijzonders is, hebben we telefonisch contact. De geboortegolf aan kalfjes komt pas na onze vakantie. Vandaar dat we vroeg in juli vertrekken. Nu gaan weliswaar negen van de tien geboortes van nature goed maar die ene problematische geboorte vereist wel je aanwezigheid en aandacht. Dan ben ik dus alweer thuis.”